Paramaribo: een verschil van dag en nacht.

Afgelopen weekend was het weer tijd voor een vlucht, een driedaagse Paramaribo. Op zaterdag heen, op zondag ben ik vrij en maandagochtend rond 9u ben ik al weer terug op Schiphol. Alles bij elkaar ben ik ongeveer 24uur in Paramaribo, even de tijd om wat vitamine D op te doen! 

‘Cause I got that sunshine in my pocket
Got that good soul in my feet’

Terwijl ik me zaterdagochtend thuis klaarmaak liggen de beide mannen nog lekker te slapen. Het is voor mij een stuk makkelijker om weg te gaan als ze niet thuis zijn en ik niet bewust afscheid hoef te nemen. Uiteindelijk staan ze me allebei in de deuropening uit te zwaaien terwijl ik het huis verlaat. Mijn gezicht lacht maar van binnen heb ik het zwaar en ik voel een brok in mijn keel. Gauw de hoek om…

Als ik op Schiphol aankom loop ik eerst even langs de Starbucks. Terwijl ik in de rij ga staan zie ik dat twee paar ogen mij verwonderd aankijken. Twee blonde meisjes wiebelen op hun stoel en ik hoor ze vragen aan hun papa “Is dat een stewardess?” Ik glimlach en zwaai even naar ze en bestel dan mijn koffie. Dan voel een paar tikjes op mijn rug, een van de meisjes staat achter me. “Bent u stewardess?” Het is en blijft een magisch uniform!

Ondertussen krijg ik een filmpje binnen waarin Maas een vliegtuig nadoet. Het is fijn om voor vertrek nog even contact te hebben. Tijdens de kennismaking met de crew laat ik het los en vanaf dat moment richt ik me volledig op de vlucht. We vliegen met de Boeing 747 all-pax en het vliegtuig is zo goed als volgeboekt. Tegenwoordig kunnen we dit allemaal vanuit huis al zien want alle cabine crew heeft een iPad gekregen waarop o.a. vluchtgegevens, procedures en actuele passagierslijsten staan. Als iemand jarig is of op honeymoon bijvoorbeeld kun je dit ook zien, waardoor we hier aan boord extra aandacht aan kunnen besteden.

Aan boord

Het is een dagvlucht en veruit de meeste passagiers op deze route zijn Nederlands/Surinaams. Daarnaast zit er een enkele zakenreiziger of vakantieganger aan boord. Tijdens het instappen sta ik helemaal achteraan bij deur 15, echt in de staart van het vliegtuig. Ik maak een praatje met de passagiers die in de buurt van mijn deur zitten. Ze kletsen er wat van af, met mij maar ook met elkaar. Alsof ze elkaar ook al jaren kennen, wat trouwens niet het geval blijkt te zijn. Er word veel gelachen en de passagiers laten duidelijk merken dat ze zin hebben in de vlucht of waarschijnlijk vooral in het moment van aankomst in hun geliefde thuisland. Ze vertellen er zo trots over en van wat ik zo hoor zouden ze allemaal als de tijd ernaar is wel terug willen keren naar Suriname. Een echtpaar is aan boord omdat ze gaan emigreren. Ze kijken er naar uit maar laten wel hun kinderen en kleinkinderen in Nederland achter, en vooral ‘oma’ heeft het daar heel moeilijk mee. Een rij daarachter zit een jonge man, hij gaat voor slechts vijf dagen omdat hij zijn moeder zo mist maar niet langer vrij kon krijgen. Er is met veel passagiers op deze vlucht wel een klein beetje een band ontstaan, omdat ze echt contact maken en een gesprek aangaan. En tijdens deze vlucht zijn we eigenlijk al in Suriname.

Na de vlucht van ongeveer 9 uur zijn we er dan echt en het zonnetje verwarmd ons als we het vliegtuig uitstappen. Het is 4 uur vroeger in Suriname dus de avond is nog niet gevallen. De rit naar het hotel duurt lang, maar met lokale bananenchippies en koude drankjes die snel zijn gekocht komen we de anderhalf uur wel door! Bij aankomst in het hotel is het in Nederland 23:00 uur en bel ik nog even snel naar huis om te horen hoe de dag is geweest. Mijn mannen hebben plezier gehad samen en dat is eigenlijk alles wat je wil horen! Voordat ik instort neem ik gauw een douche omdat we hebben afgesproken om bij “Het Vat” aan de overkant de straat een sateetje te gaan eten. En ook als je lijf schreeuwt om een portie bitterballen of een frikadel, dat kun je hier gewoon bestellen.

Oh…Sunny days…

Zondagochtend schuif ik mijn gordijnen open en ik zie een enorm oerwoud voor mijn raam. Een gigantische palmboom ontneemt me ieder zicht, maar het is een prachtig groen plaatje. Na even gesport te hebben is het tijd voor een uitgebreid ontbijt in het ochtendzonnetje op het terras. In alle rust… ik waardeer het nu nog veel meer!! Daarna neem ik op mijn hotelkamer wat werkgerelateerde post door en daarna zoek ik de zon op aan het zwembad. Aangezien ik kwam voor de zon en wat ontspanning is dit ook precies wat er op mijn planning stond. Check! Normaal gesproken vind ik het ook leuk om even naar de lokale markt te lopen maar die is op zondag helaas dicht. De satésaus hier is geweldig en ook verkopen ze allerlei lekkere huisgemaakte marinades en kruiden.

Ik heb nog wel een boodschappenlijstje, want ik wil iets kopen voor onze (Surinaamse) gastouder, die op Maas past als we allebei werken zijn. Dit kan gelukkig ook nog op de luchthaven nog, waar ze ook van alles verkopen. Als ik vraag of de dosi (cassavebrood met kokos) in de koelkast bewaard moet worden krijg ik als antwoord;

“Dosi kan je overal stoppen, zelfs in een oude schoen.”

Ik moet lachen en zal het advies maar niet te letterlijk nemen 🙂

Tijd voor de nacht

De terugvlucht is ook vol en er hangt duidelijk een andere sfeer. Niet vervelend, maar ook niet zo uitgesproken als op de heenreis. Mensen gaan weer naar huis, naar de kou en kijken daar -vermoed ik- minder naar uit. Als maaltijdkeus hebben we kip met pom, of vis met rijst. Typisch Surinaams. Normaal gesproken is de keus eigenlijk standaard vlees of vega maar op deze bestemming lachen (of schelden) ze je denk ik uit als je met een vegetarische maaltijd aankomt. Het is een nachtvlucht, dus de passagiers zijn ook moe. Een letterlijk verschil van dag en nacht, na de eerste service gaan de lichten uit en veel passagiers proberen nog een beetje te slapen… Om 9:00 stap ik op de trein en via een korte stop in de Markthal voor een ontbijt (neee balen….de Surinamer is nog dicht!) kom ik om tien uur thuis binnen. Het is stil thuis. Maas is bij de gastouder, Timo aan het werk…en ik ga lekker bijslapen in mijn eigen bedje!

Geef een reactie