(26)´Vliegen´ is zo veel meer dan koffie schenken op grote hoogte

De vakantie zit erop en 2014 is knallend en met vette oliebollen ingeluid!

Een heel jaar is alweer voorbij gevlogen, letterlijk, met prachtige reizen naar New York, Suriname, China, Cuba, Ecuador, Canada en vele mooie Europese steden! Voor mij was 2013 een heel bewogen jaar, met aan het begin vooral dieptepunten en onrust. Gelukkig blijkt dat het één niet zonder het ander kan bestaan en met alle veranderingen kwamen er ook weer hele mooie momenten, lange avonden, warme vriendschappen en een dosis liefde!

Door alle veranderingen is het schrijven van een blog er ook nogal bij ingeschoten. Daarmee ontstaat ook een soort van goed voornemen voor 2014!

Vaker een blog schrijven! 

Waar de wereld aan je voorbij raast is verschrikkelijk leuk om bij thuiskomst nog even terug te blikken wat er op een laatste reis allemaal is gebeurd, waardoor ik me eens te meer realiseer dat vliegen zo veel meer is dan koffie schenken op grote hoogte! Het schrijven van een blog zet me aan het denken, laat me dat leuke gesprek met die passagier nog eens herbeleven. Of terugdenken aan hoe ik het probleem met die passagier heb aangepakt, zou ik het de volgende keer anders doen? Maar ook de leuke en interessante gesprekken met collega’s maken soms diepe indruk. Daarbij komen dan nog de mooie steden, leuke tripjes en het ontdekken van verschillende culturen! Ik maak zo veel mee en het leek me leuk deze ervaringen te delen, in eerste instantie met familie en vrienden en uiteindelijk ook met vele onbekenden! Mijn blog kreeg meer en meer bezoekers en op mijn verhalen kwamen zulke leuke reacties en vragen van aankomend stewards/stewardessen dat het nog leuker werd om mijn ervaringen te delen!

Ik hou van mijn werk, ik hou van schrijven en zal daarom vaker achter mijn laptopje kruipen! En eigenlijk heb ik nog wel een tweede goede voornemen..

Keuzes maken

De tijd vliegt echt letterlijk voorbij en als je niet oplet ben je altijd maar drukdrukdruk! Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik heel veel dingen doe omdat het toevallig zo uitkomt en ik eigenlijk nooit nee zeg. Druk zijn stond heel lang gelijk aan gelukkig zijn, veel afspraakjes, etentjes en het liefst zo veel mogelijk mensen om me heen! Tegenwoordig maakt al dat rennen, op de klok kijken en van hot naar her vliegen me doodop en het gevolg is dat ik nergens meer puf voor heb of niet geniet van al dat leuks!

Ik heb twee banen en dat is hartstikke leuk maar ook behoorlijk druk. De dagen dat ik vliegen ben kan ik niet afspreken met mijn liefde, familie en vrienden en na een kantoordag heb ik daar ook niet altijd meer puf voor. Nu ik 30 ben valt eindelijk het kwartje dat het niet meer allemaal en tegelijk kan en dat ik soms beter voor mezelf kan kiezen in plaats van altijd maar druk en op weg te zijn! Afspreken met mensen die belangrijk voor me zijn, lekker hardlopen of iets in de sportschool doen, een blog schijven, weer eens een boek uitlezen. Dat soort dingen! De aard van het beestje zal niet zomaar veranderen dus ik zal mezelf nog wel eens bij de les moeten trekken maar het besef en goede voornemen is er!

Flexibiliteit graag, en een grote cappuccino!

Ik was na de Toronto vlucht 9 dagen vrij, geen vluchten, geen kantoor, gewoon helemaal niets! Lekker thuis met kerst én oud en nieuw! Niets hoeven maakt ook wel heeel erg lui en dat dat het andere uiterste is mag voor zich spreken..! Ik had wel weer zin om aan de slag te gaan!

De eerste werkdag in het nieuwe jaar begon verrassend. Terwijl ik op 3 januari onderweg ben naar Schiphol word ik gebeld dat de vlucht AMS-GOT-AMS uit mijn schema is gehaald (op en neertje Gotenburg, Zweden) omdat er één stewardess minder nodig is nu er een kleiner vliegtuig wordt ingezet. In plaats van 14.00 uur hoef ik me pas om 19.40 aan te melden want de vlucht naar Kopenhagen vanavond blijft wel gewoon staan. Ik overweeg om terug te keren maar dan ben ik om ongeveer half drie weer terug en dan zal ik om half zes, zes uur weer weg moeten… Niet echt de moeite waard dus ik vervolg mijn reis richting Schiphol.

Ik had er zo’n zin in vandaag, een flinke werkdag! Drie stretches, lekker bezig zijn na de luiheid en het vele eten tijdens de feestdagen. Door dit telefoontje van crew control zit ik niet veel later onderuit gezakt bij de Starbucks aan een grande cappuccino! Ik lees het Psychologie Magazine, app en bel wat, en struin rond door de HEMA, Rituals en H&M op Schiphol….
Dat was dus niet de bedoeling van deze dag!!!

Vlucht 1139 of 1193?
Wat zeker ook niet de bedoeling was is dat mijn koffer die avond in Bergen staat in plaats van in Kopenhagen! Vluchtnummer 1139 en 1193 zijn door de bagage omgewisseld waardoor mijn koffer nu, verloren en alleen, in Noorwegen staat! Het is gek om zonder koffer in het hotel aan te komen maar gelukkig heb ik mijn tandenborstel en tandpasta altijd bij me en krijg ik schoon ondergoed van een collega!

De captain slaat gelijk aan het bellen en weet te regelen dat mijn koffer de volgende dag met de eerste vlucht uit Bergen terugkomt naar Amsterdam om daarna op de eerstvolgende vlucht naar Kopenhagen mee te gaan. Ik blijf hier namelijk 2 nachten dus is het wel fijn om wat kleding te hebben! De rest van mijn collega´s vliegen zaterdag rond 11 uur ´s ochtends al weer terug en zitten zaterdag in uniform aan het ontbijt. Net als ik want in heb nog geen kleding! Het voelt nu een beetje alsof ik ook ga werken maar ik mag nog een dagje van deze leuke stad genieten! Het is heerlijk weer en ik koop in mijn uniform even gauw een jasje en een legging zodat ik lekker de stad in kan! Bij terugkomst in het hotel is mijn koffer er, en dus heb ik ook mijn sportkleding..Yes! Byebye luiheid van de feestdagen, ik ga even een stukje rennen in de sportschool in Kopenhagen!

Zondag vlieg ik met de eerste vlucht uit Kopenhagen terug naar Amsterdam om vervolgens nog een keer op en neer te vliegen naar Kopenhagen. ´s Middags ben ik na deze riedel om twee uur weer op Schiphol en daarmee is een einde gekomen aan deel één van mijn driedaagse werkweek! Dinsdag begin ik aan deel twee, drie dagen op kantoor!  Het nieuwe jaar is begonnen, de luiheid is eruit en de regelmaat weer een beetje terug (voor zover dat kan als je vliegt!)

5 gedachten over “(26)´Vliegen´ is zo veel meer dan koffie schenken op grote hoogte

  1. Beste Lindsey,

    Wat is het toch heerlijk om jou blog te lezen! Sinds vorig jaar volg ik je reisverhalen en ik vind je verhalen nog steeds super interessant. Al vanaf de middelbare school heb ik de droom om te vliegen voor KLM. Ik heb dit jaar ook mijn diploma toerisme gehaald, maar ben sindsdien helaas nog geen enkele vacature tegen gekomen bij KLM. Door het lezen van je blog ben ik zo veel meer te weten gekomen over het beroep en dit heeft het eigenlijk alleen maar leuker gemaakt. Je verhalen beschrijven precies het werk dat ik graag zou doen. Ik vind het zo jammer om te zien dat het momenteel zo slecht gaat met de luchtvaart waardoor ze ook geen personeel meer werven. Ik hoop echt dat ik binnen nu en 2,3 jaar toch aan de slag kan als stewardess!

  2. Hee Lindsey!
    Ik lees je blog nog steeds met veel plezier!
    Wat een baan hebben we toch, he? Zoveel bestemmingen, zoveel mensen… ik ben er even een tijdje tussenuit geweest vanwege medische redenen en had na 3 maanden zoveel zin om weer te gaan vliegen!! Ik had het zo gemist!!
    Hoop je nog eens tegen te komen!
    Liefs,
    Danielle.

Geef een reactie