(12) De magie van Rome

Vorige week stond er een Europa week op het programma. Rome, Manchester, Zurich en Oslo, verdeeld over vier werkdagen.  In plaats van Italianen, Engelsen, Zwitsers en Noren …vooral opvallend veel groepen met Chinezen en Japanners aan boord!

Terwijl de regen momenteel buiten tegen de ramen tikt denk ik terug aan het Campo dei Fiori plein in Rome. Een prachtig plein vol met mensen en cafés, overal drukte en gezelligheid. Een prima plek om de werkdag af te sluiten. Terwijl de olijfjes op tafel komen zitten we nog met onze neus in de wijnkaart bij een van de vele winebars. Mooie wijnen per glas te bestellen, waaronder de rode ‘amarone della valpolicella’. Te veel om te proberen, te veel keus! Rome, la dolce vita. Zowel overdag maar vooral ook ´s avonds is het er prachtig, door het verlichte pronkerige barok en fascinerende gevels. Een magische stad. Dat gevoel krijg je al zodra je landt op de luchthaven, genaamd ´Rome Fiumicino, Leonardo da Vinci´. Ik ken geen luchthaven met een mooiere naam…

De temperatuur loopt behoorlijk op in Rome. Als ik de volgende dag na het ontbijt de stad in wil lopen is het al zo´n 35 graden en dat kan nog oplopen. Ik verander acuut mijn plan, trek mijn bikini aan en zoek mijn collega’s op bij het zwembad. De poolboy geeft me een handdoek en haalt een klein stukje stof uit een grote boodschappentas. Het lijkt een mini zwembroekje maar als ik beter kijk is het een mooie lycra badmuts! Er wordt hier niet gezwommen zonder badmuts. En dus zit er niets anders op… Alle drie doen we het mutsje over onze haren en zo kunnen we een heerlijk verkoelende duik in het zwembad nemen. Als het over een tijdje wat minder heet is in Rome hoop ik hier nog een keer door de magische straatjes van de stad te kunnen lopen en naar de Sint-Pieter in Vaticaanstad of het colosseum te kunnen kijken. Om vier uur ’s middags is het tijd om weer richting de luchthaven (met de mooie naam!) te gaan, en na een korte stop in Amsterdam vliegen we door naar Manchester. Hier komen we laat aan en dus is het niets meer dan een heerlijk hotelbed en fijn ontbijt, voordat we terugvliegen naar Amsterdam.

Vloeiend Japans
Bij de gate aangekomen voor de vlucht naar Zurich stellen we ons voor aan de gate-agent. Als we horen dat er 74 Japanners aan boord zijn vertelt mijn collega dat het dan wel erg goed uitkomt dat ík vloeiend Japans spreek. “5 jaar gewoond” zegt hij er nog bij. De gate-agent reageert met een kleine glimlach en kijkt vervolgens naar mij. “In Osaka” vul ik aan.  “Het is ook geen toeval hoor, ik doe heel vaak dit soort vluchten.”  Zodra we aan boord mogen knik ik nog een keer naar de gate-agent. Domoo arigatoo, sajoonara. Onderweg naar het vliegtuig lachen we erom, goed op elkaar ingespeeld na twee dagen samen op pad te zijn.

Waar de meeste Nederlanders kippenvel krijgen bij het idee van een groepsreis, vinden Japanners (en Chinezen) het geweldig en reizen ze graag in grote groepen. Inclusief gids met vlaggetje en herkenbare stickers op de kleding van iedereen die tot de groep behoort. Aan boord wordt er vooral kohi en biiru besteld. Japanners zijn dol op koffie maar nog meer op bier, zowel de mannen als vrouwen. Af en toe wordt er een juusu besteld en als ik het niet begrijp dat wijzen ze naar de waterfles.

Vijftig minuten later hebben alle 74 Japanners en zo´n 20 Zwitsers een drankje en snackje gehad en landen we alweer op de luchthaven van Zurich. Domoo arigatoo! Deze week wordt afgesloten met een op en neertje Oslo. Over een week mag ik me weer melden voor een dagje over in het Deense Vejle. Ik ben benieuwd wat ik daar ga doen… Als het weer een beetje meezit komt dat vast goed!

2 gedachten over “(12) De magie van Rome

    1. Hee Danielle! Die purser maakte die opmerking over mijn Japans uit het niets aan die balie…en ik haakte daar op in omdat ik inmiddels wist wat voor grapjes hij her en der kon maken.. Een mooi één-tweetje maar niets van waar verder! 🙂 Billund was top, heerlijk een dagje over daar. X

Geef een reactie